Wilco Leene

Archive for December, 2012|Monthly archive page

Roem

In film on December 29, 2012 at 7:44 pm

Roem is vergankelijk. ‘Fame is something written in the sand’, wist Marilyn Monroe al. Zou dat ook voor de dit jaar overleden actrice Sylvia Kristel gelden?

Hoeveel echte filmsterren kent ons landje? Sylvia Kristel was er een en La Kristel gedroeg zich er dan ook naar, waardoor ze al snel het stempel van diva kreeg, met alle nukken en grillen die daarbij horen. Dat ze in Amsterdam gewoon op straat kon lopen zonder herkend te worden, waar ze in alle andere landen van de wereld een wereldster was, een fenomeen van het witte doek, een ware filmlegende.

sylvia-kristel-muerte--644x362

In mijn boekenkast staat als ‘collectors item’ een klein Japans fotoboek van Emanuelle te pronken, dat ik ooit op een boekenmarkt op de kop wist te tikken. Er is zelfs een neologisme in het Japans opgenomen; ‘emanieru suru’, ofwel ’emanuelleren’, wat zoveel betekent als een terloopse, extravagante affaire beleven. Hoeveel filmsterren kunnen dat haar nazeggen?

Read the rest of this entry »

Advertisements

Gezicht

In film on December 14, 2012 at 10:54 pm

Een goede film opent je ogen. Een goede acteur leert je kijken. De inmiddels 86-jarige Amerikaanse Harry Dean Stanton is zo’n acteur. Hij speelde ontelbare rollen in honderden films. En hij was Travis in ‘Paris, Texas‘, de klassieke road-movie van Wim Wenders uit 1984.

images-2

De documentaire ‘Partly Fiction‘, onlangs op het IDFA te zien, werpt een mooi licht op de persoon achter de acteur, maar laat de mythe volledig intact.

In al die films is hij meestal een man van weinig woorden, maar zo legt regisseur David Lynch thuis naast hem op de bank geduldig uit, dat is slechts schijn. Er is geen enkele acteur die zo goed ‘between the lines‘ kan acteren als Stanton. Zijn gezicht vertelt het verhaal. Harry vult dat aan met een advies dat hij ooit van een oudere acteur kreeg: ‘let the wardrobe do the acting‘.

Read the rest of this entry »

Snapshot

In berlijn on December 10, 2012 at 4:25 pm

Een zoektocht naar het voormalige geheime stasi gevangenis complex in Hohenschönhausen in Berlijn. Het is een eindje uit de stad maar daarom niet minder de moeite waard. In mijn appartement laat een enorme kaart aan de muur slechts een blinde vlek zien op de plek van de gevangenis zonder enige aanduiding, alsof het een geheime landingsplek van UFO’s betreft.

Het begin van de Gensler strasse laat zich moeilijk vinden, ze hebben er een nieuw groot modern winkelcentrum gedrocht voor gezet. Terwijl ik lunch in een klein parkje tussen de enorme betonnen flats met wat broodjes van de plaatselijke slager kijk ik eens goed om me heen. Alles is hier DDR gebleven, meer DDR kan het niet worden. De mensen, de huizen, de straten, de laantjes, alles. ‘Good bye, Lenin!’

wachttoren2b

Als ik het immense stasi gebied nader, ben ik verbaasd door de rij kleine vrolijke vakantiehuisjes die in deze grauwe grijze buurt nogal uit de toon vallen. Buitenhuisjes? Het blijken de dienstwoningen van de toenmalige stasi officieren, pal naast de gevangenis. Hoe cynisch. De beulen met aangeharkte tuintjes en vrij uitzicht op hun slachtoffers, ongeveer precies zoals in de zo verketterde nazi tijd.

Read the rest of this entry »

%d bloggers like this: